คืนวันศุกร์...ไม่สินี่มันจะเช้าวันเสาร์แล้วล่ะครับ
บางทีมันอาจเป็นวันเสาร์แล้วจริงๆก็ได้ ^^
วันเวลา เป็นสิ่งที่คนเราต่างก็รู้กันทั้งนั้นเลยใช่มั๊ยครับ?
วันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร ปีไหน เวลาเท่าไหร่ กี่นาที กี่ชั่วโมง กี่วินาที
เราต่างก็รู้ดีเรื่องเวลากันทั้งนั้น เราต่างก็รู้กฏเกณฑ์ของเวลาด้วยกันทั้งนั้น
เราต่างก็รู้ว่าเวลาเป็นตัวกำหนดหลายสิ่งหลายอย่าง
เวลาจะคอยบอกเราว่าเราควรจะทำอะไร?
เวลาจะบอกเราว่าเราถึงการวางแผน กำหนดเหตุการณ์ต่างๆที่ยังไม่เกิด
เวลาบอกให้เรารู้ว่า อะไรคืออดีต ปัจจุบัน หรือว่าอนาคต
เวลาทำได้กระทั่งกล่อมความคิดให้เรา "ลืม" หรือ "จำ" เรื่องราวต่างๆ
นั่นก็เพราะ "เวลา" ทั้งนั้น
แต่สำหรับบางคน เวลา กลับไม่เคยมีค่าอะไรใดๆเลย
เราอาจไม่จำเป็นต้องนับว่า เพราะเขาไม่ได้ใช้เวลาให้คุ้มค่าเหรอ?
หรือเพราะว่าเขาไม่รู้จักจัดเวลาให้ตัวเองเหรอ?
มันไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ...
ที่ผมบอกว่าไม่มีค่า นั่นก็เพราะว่า
บางครั้ง...เวลาไม่ได้ช่วยให้เราลืมเรื่องบางอย่างได้อย่างหมดจด
เวลาอาจทำได้เพียงแค่ทุเลาเบาบางความเจ็บปวดพวกนั้นให้หมดไป
หรืออาจจะแค่หน่วงเอาไว้ ทำให้เราลืมได้ชั่วครู
สุดท้ายแล้ว สภาพแวดล้อม ผู้คน และ คำพูด
ก็ดึงเราให้กลับมาเจ็บปวดได้อยู่ดี โดยทีี่เวลาไม่สามารถทำอะไรได้
นอกเสียจาก...เดินต่อไปอย่างเชืื่องช้าในแบบที่ควรจะเป็น
"เวลาเป็นแค่คำปลอบ เวลาเป็นแค่คำหลอก ที่มีแต่เข็มหมุนวนเรื่อยไป
เวลาไม่เคยรู้หรอก ยิ่งนานยิ่งตกย้ำหัวใจ ยิ้งช้ำยิ่งทรมาน"
ผมพูดเรื่องเวลาจนยาวและเวิ้นเว้อจริงๆเลย สิ่งที่ผมจะเขียนจากจุดนี้ มันไม่น่าอภิรมย์นัก
ถ้าไม่อยากอ่านก็ข้ามไปนะครับ ผมแค่รู้สึกอยากจะพูดอะไรสักหน่อย
สิ่งที่ผมเองก็ได้แต่คิด...ได้แต่คิดเท่านั้น
ทุกคนไม่ว่าใครบนโลกไปนี้ ก็คงเคยผ่านการสูญเสียมาด้วยกันทั้งนั้น
ไม่ว่าจะเป็น สิ่งของ กระทั่ง คนที่สำคัญมากในชีวิต
ทุกคนต่างก็ต้องมีครั้งหนึ่งในชีวิต หรือมากกว่านั้นที่จะพบเจอกับเรื่องเหล่านี้
จริงๆแล้วผมก็รู้ดีและเข้าใจมาโดยตลอด
เพียงแต่ว่าผมไม่ได้คิด ไม่ได้นึก หรือกระทั่งคาดเดาใดๆ
ว่าทุกอย่าง...จะเกิดขึ้นเร็วมากขนาดนี้
ว่ากันตามจริงแล้ว เขาก็เป็นเพื่อนสนิทของผมคนหนึ่ง
ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้รู้จักกันมานานเป็นสิบปี แต่เขาก็คือเพื่อนของผม
เขาเป็นคนขยัน เฟรนลี่ย์ เขาจัดได้ว่าเป็นคนดีคนหนึ่งเลยล่ะ
เขามีความฝัน ฝันนั่น ฝันนี่ เยอะแยะไปหมด
บ่อยครั้งที่เรานั่งพูดคุยถึงอนาคต เราพูดคุยถึงชีวิตในวันข้างหน้า
เขาบอกผมหลายอย่างเกี่ยวกับการวางแผนชีวิตของเขา
ในขณะเดียวกันเขาก็สอนให้ผมรู้อะไรมากมายหลายอย่างด้วย
เพราะเราต่างก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ถึงแม้จะยังไม่ใช่คนที่จะรับผิดชอบอะไรได้
แต่เราก็ต้องเรียนรู้ี่ที่จะรับผิดชอบชีวิตของตัวเอง จริงมั๊ยครับ?
เขาทำงานและพยายามส่งตัวเองเรียน ถึงแม้จะเคยมีความคิดที่จะเลิกเรียน
แล้วออกไปทำงานอย่างเดียวก็ตาม แต่เขาก็ยังอดทน
หลายครั้งหลายหนที่เพื่อนในเอกของผมบางคน บางกลุ่ม
พากันแอนตี้เขา พูดถึงเขาในทางไม่ดี ดูถูกและแสดงออกทางคำพูดอย่างน่ารังเกียจ
ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่เขาก็ไม่เคยเก็บมาคิดและใส่ใจ
เขาคงจะเป็นคนที่ประสบความสำเร็จในชีวิต...ถ้าหากเขายังมีชีวิตอยู่
ถ้าหาก...พระเจ้าจะใจดี ให้เขาได้อยู่เพื่อทำความฝันของตนเอง
ถ้าหาก...พระเจ้าจะใจดี ให้เขาได้อยู่พิสูจน์ตัวตนลบคำดูหมิ่นจากปากคนอื่น
ถ้าหาก...พระเจ้าจะใจดี เมตตาให้ผมมีเพื่อนที่ดีเพิ่มมาอีกคน
ถ้าหาก...ท่านไม่พรากเขาไปเร็วขนาดนี้
เทอมนี้ผมก็คง...ได้พูดคุยถึงเรื่องงานที่ผมสนใจ
ได้ปรึกษา เฮฮา แลกเปลี่ยนความคิดทัศนคติด้วยกัน...เหมือนที่ผ่านมา
ผมคงได้มีโอกาสเลี้ยงกาแฟเขาสักแก้ว หรือจ่ายเงินค่าตั๋วหนังเจ๋งๆสักเรื่อง
แต่ผมก็ไม่มีโอกาส...ได้ทำในสิ่งที่คิดเอาไว้
ไม่มีวันจะได้ทำสิ่งเหล่านั้น...ไม่มีโอกาสอีกแล้ว
"เจย์ ที่ตรงนั้นนะสบายดีใช่มั๊ย?
ที่ตรงนั้นที่ที่ไม่มีคำพูดดูถูก ที่ที่ไม่มีแรงกดดัน
ที่ที่มีแ่ต่ความหลับใหลอันเป็นนิรันดร์
ตอนนี้ก็คงจะสบายดีและมีความสุขดีใช่มั๊ย?
ขอโทษด้วยนะที่ไม่ได้ไปงานศพเลย แม้กระทั่งวันเผาก็ด้วย
อย่าโกรธชิเลยนะ อย่าโกรธคนอ่อนแอคนนี้เลย
อิป้าบอกกับชิว่า วันนั้นวันที่ต้องส่งเจย์ไปที่ห่างไกลตลอดกาลนั่นนะ
เจย์หลับสบายเชียวนะ ใบหน้าเหมือนเด็กที่กำลังนอนหลับ
ดูหลับสบายกว่าตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่เสียอีก
เมื่อวานอิป้าเอารูปออกมาให้ตวงกับคะน้าดู
คะน้ารู้งานมาก รีบห้ามไม่ให้ชิดู แต่อันที่จริง
ต่อให้คะน้าไม่ห้าม ชิก็คงไม่ดูหรอก
ชิยังไม่ค่อยยอมรับเลยว่าเจย์ไม่อยู่แล้ว
มันไวมากไปหน่อยนะ ไวเกินไป ตั้งรับไม่ทัน
เซอไพรซ์แบบนี้ไม่สนุกเลยนะเจย์ ไม่สนุกสักนิดเดียว
ชิยังมีเรื่องมากมายที่จะถามเจย์ เรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีกเยอะแยะไ่ม่ใช่เหรอ?
ความฝันของเจย์ที่เ่ล่าให้ชิฟังล่ะ? ชิยังไม่ได้เห็นมันเลยนะ
แต่ถึงอย่างนั้นพอมาคิดดูอีกที ถ้าเจย์ไปแล้วสบาย ไม่กังวล
ไม่ต้องเหนื่อย ไม่ต้องคอยรับเรื่องวุ่นวายอะไร
ไม่ต้องเสียใจต่ออะไรใดๆอีก มันก็คงจะดีแล้วอย่างนั้นใช่มั๊ย?
เจย์ ขอบคุณนะสำหรับทุกๆอย่าง
ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกัน ถึงแม้เวลามันจะสั้นไปหน่อย
อย่าห่วงเลยนะ ชิจะเข้มแข็งกว่านี้แน่
ลาก่อน...เพื่อนรัก"
좁은 그림자에는 나를 잊을 거라는 그 목소리
โช บึน คือ ริม จา เอ นึน นา รึล อี จึล คอ รา นึน คือ มกโซ รี
ในที่เงาแคบๆ ผมยังไม่ลืมเสียงๆนั้น
내리는 그 아픔에 피할 우산조차 준비 못하고
เน ลี นึน คือ อา พือ เม พี ฮัล อู ซัน โจ ชา จุน บี มซ ทาโก
ความเจ็บปวดนั้นไม่เคยลดลง แม้จะเตรียมร่มบังไว้แล้วก็ตาม
바보같다고 아직은 첨이라 바보같다고 해도
พา โบ กัท ตา โก อา จี กึน ชอ มี รา พา โบ กัท ตาโก เฮ โด
เหมือนกับคนโง่ที่ยังคิดผูกพัน เหมือนกับคนโง่
더이상 흐를 수 없는 내 눈에 고인 눈물들만 그리고
ทอ อี ซัง ฮือ รึล ซู ออม นึน เน นู เน โก อิน นุน มุล ดึล มัน คือ ลี โก
อยากจะให้ตาของผมไม่มีน้ำตาและเสียงร้องไห้ไปมากกว่านี้
내사랑 내미소를 알게해준 그 시간속에서
เน ซา รัง เน มี โซ รึล อัล เก เฮ จุน คือ ชี กัน โซ เก ซอ
ความรักของผม รอยยิ้มของผม ผมได้รู้จักมันในเวลานั้น
어쩜 그렇게 말라가겠지
ออ จอม คือ รอค เค มัล ลา กา เกซ จี
ผมจะค่อยๆลืมคิดถึงมันไป
어제 그 빗물처럼
ออ เจ คือ บิซ มุล ชอ รอม
เหมือนกับน้ำฝนที่ตกลงมาเมื่อวาน
고민한거였어 말 한마디 던진 그 순간마다 널
โค มิน ฮัน กอ ยอซ ซอ มัล ฮัน มา ดี ดอน จิน คือ ซุน กัน มา ดา นอล
ความทุกข์ใจ คำพูดๆหนึ่งของคุณ ผมจะโยนมันทิ้งไปทุกอย่าง
더이상 흐를수 없는 내 눈에 고인 눈물들만 감추고
ทอ อี ซัง ฮือ รึล ซู ออม นึน เน นู เน โก อิน นุน มุล ดึล มัน คัม ชู โก
อยากจะให้ตาของผมไม่มีน้ำตาและเสียงร้องไห้ให้ปกปิดอีก
내사랑 내미소를 알게해준 그 시간속에서
เน ซา รัง เน มี โซ รึล อัล เก เฮ จุน คือ ชี กัน โซ เก ซอ
ความรักของผม รอยยิ้มของผม ผมได้รู้จักมันในเวลานั้น
어쩜 그렇게 말라가겠지
ออ จอม คือ รอค เค มัล ลา กา เกซ จี
ผมจะค่อยๆลืมคิดถึงมันไป
어제 그 빗물처럼
ออ เจ คือ บิซ มุล ชอ รอม
เหมือนกับน้ำฝนที่ตกลงมาเมื่อวาน
나는 다 지우지 못해 가슴만 더욱 저려 오지만
นา นึน ทา ชี อู จี มซ เท คา ซึม มัน ดอ อุก ชอ รยอ โอ จี มัน
ผมจะลบทุกอย่างที่อยู่ในอกของผมออกไป ก่อนที่มันจะยิ่งเพิ่มขึ้น
어쩜 그렇게 기다리겠지
ออ จอม คือ รอค เค คี ดา ลี เกซ จี
ผมจะลืมที่ต้องรอคอยคุณ
아직 난 흐리니까
อา จิก นัน ฮือ ลี นี กา
ถึงแม้ว่าผมจะยังร้องไห้ก็ตาม
아직 난 흐리니까
อา จิก นัน ฮือ ลี นี กา
ถึงแม้ว่าผมจะยังร้องไห้ก็ตาม
Lyric&Tran From justsomelyrics.com
