No word...
posted on 01 Jul 2011 02:49 by bluefaith-ashiอันยอง อันยอง ^o^!!!
เนี่ยจะสว่างอีกแล้ว ช่วงนี้ทำงานด้วยอะไรด้วย
เผลอๆไปมาก็นอนเกือบตีสามตีสี่ไปทุกวัน รู้สึกว่าใช้ร่างกายคุ้ม(?)จริงๆครับ ฮ่าๆ
ไม่เคยคิดว่าเด็กปีสอง ศิลปกรรมจะเรียนเต็ม งานล้นได้ขนาดนี้เลยครับ
ให้ตายสิ แทบไม่ได้มีเวลาเป็นของตัวเองเลย
บางทีแอบมีเวลาว่างบ้างก็กลายเป็นว่าดันระแวงว่าจะลืมทำการบ้านอะไรไปมั๊ย = =
ท่าทางจะเป็นเอามากจริงๆครับ
Twitter แทบไม่ได้โผล่หัวเข้าไป จำใจต้องถอดมันออกจาก BB
ไ่ม่อย่างนั้นไม่เป็นอันเรียนแน่ อาจารย์เผลอเป็นกดเผลอเป็นกด - - เสียนิสัย
พอไม่ได้เล่น Twitter ก็รู้สึกว่าชีวิตมันช้าลง และ ตกประเด็นมากขึ้นนะ ฮ่าๆ
จริงๆครับ แต่ก่อนเปิดคอมเข้าเวปเช็คข่าว ไล่อ่านทวิต ตอบเมนชั่น เม้าท์มอย
ชีวิตค่อนข้างจะสุขขีอยู่ไม่น้อย แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้แล้วครับ
เหลือเวลาเรียนอีกสองปีก็จะจบแล้ว ไม่โดนรีไทด์เป็นดีที่สุด
แต่ก็เพราะไอ้ความโซเชี่ยวลิซึ่มปัญญาอ่อนของผม สุดท้ายก็ตัดไ่ม่ได้หมด
ยังคงเหลือเยื่อใยเอาไว้ให้ Facebook อยู่ดี แต่มันก็ Realtime น้อยกว่า Twitter
อันนี้พอหยวนๆไม่เสียหายอะไร ฮ่าๆ (เข้าข้างตัวเอง)
แต่ว่าผมไม่อยากทิ้งบ้านของผมให้รกร้าง ต้องหาเวลามาปัดฝุ่นบ้าง
อย่างที่มาวันนี้เนี่ยแหละ คิดถึงคนอ่านเกือบร้อยกว่าคนของผม
(แต่ไม่มีใครเม้น TT^TT)
โอ๊ย~ ผมก็บ่นไปงั้น เม้นก็ดีนะ ฮ่าๆ ล้อเล่นๆ
เข้าเรื่องดีกว่า
ช่วงนี้แทบไม่ค่อยได้นอน กินดีอยู่ดี นอนน้อยแต่โอเคนะ
ฟังเพลงแม่งทั้งวันเหมือนเดิม บางทีถ้าว่างไม่มีอะไรทำก็จะอ่านการ์ตูนครับ
เพราะว่าเพื่อนในเอกที่เ็ป็นเมทกันเนี่ย มันเป็นโอตาคุ
เข้าร้านการ์ตูนทีนึง หิ้วออกมาเป็นสิบๆเล่ม ผมก็เลยได้อานิสงค์ไปด้วย
นอกจากอ่านการ์ตูน ทำงาน ฟังเพลง แล้วผมก็ดู Glee ด้วย
สนุกดีนะครับ ตอนนี้ดูซีซั่นแรก ถึงกลางๆเรื่องแล้วละ แต่ยังหาเวลาดูต่อไม่ได้
แล้วก็ติดเกมส์ Plants Vs Zombies นิดหน่อย
สันดานผมมันชอบเอาชนะ ถ้าได้เล่นเกมส์ผมก็ติดจริงจังเหมือนกัน
แต่ถ้าไม่ได้เล่น ก็ไ่ม่เล่นเลยจริงๆไม่ว่าเกมส์อะไร
ผมโดนทักว่าพูดน้อย(แต่ในงานเขียนยังเวิ้นเว้อได้เท่าเดิม)
มันก็ไม่ได้พูดน้อยอะไรนะ แต่คงเป็นเพราะว่าเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้คุยอะไรกับใครมาก
ไม่ค่อยได้พูดเรื่องชีวิตประจำวันกับใครเท่าไหร่
ฟังดูเหมือนทุกอย่างถูกแทนที่ด้วย
งาน งาน งาน และ งาน อะไรแบบนี้ครับ
ปัญหาจริงๆแล้วก็เท่าเดิมนะ แต่ผมไม่ได้พูดออกมามากกว่า
ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคนเริ่มเก็บอารมณ์ คุมอารมณ์ได้ดีแบบนี้ตอนไหน
มันก็ดีกว่าเมื่อก่อนนะ แต่ผมเลือกได้แล้วว่าจะพูดหรือไม่พูดมากกว่า
พอมีปัญหาไม่ว่าเรื่องอะไร จากที่เคยต้องหาคนฟัง ตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นแล้ว
ก็คือคิดคนเดียวแล้วจบคนเดียวมากกว่า ไม่อยากพูดออกไปอีก
รู้สึกปากตัวเองขยับยากขึ้นทุกวันเลยครับ ฮ่าๆ
ผมฟังเพลงบ่อยขึ้นมาก เสียใจก็ฟังเพลง มีปัญหาก็ฟังเพลง
ขนาดอยากอยู่เงียบๆคนเดียว ออกไปนั่งชิลที่ระเบียง ผมก็ฟังเพลง
เริ่มรู้สึกว่าผมกลับเข้าไปในโลกของตัวเองได้บ่อยขึ้นแล้ว
จริงๆแล้วผมมีความสุขนะ มันโอเคเลยละ ^^
บางอย่างเราเลือกเจอหรือไม่เจอไม่ได้ พอมันมาคิดแป็บนึงแล้วจบ อย่าไปจมกับมัน
ปล่อยให้เวลาเป็นตัวนำพาไป จะดีขึ้นหรือแย่ลงก็สุดแล้วแต่
ปลงง่ายขึ้นนะ สงบมากขึ้น
ยิ่งงานเยอะมากเท่าไหร่ เหนื่อยขนาดไหน ผมยิ่งรู้สึกสงบใจมากขึ้นเท่าตัว
ถึงมันจะหนัก จะเหนื่อย แต่ผมก็ยังรู้สึกดีได้อย่างนี้
มันเจ๋งมากเลยนะครับ
นี่ล่ัะมั้งที่เค้าว่ากันว่า มันคือ ความสุขในการได้ทำในสิ่งที่รัก
ได้ทุ่มเท ตั้งใจ เสียสละ หรือะไรก็ตามเพื่องานหรือสิ่งที่เรารัก
ความสุขมันก็เกิด ^^
โอ้ว~ ถ้าเกิดเขียนมากกว่านี้ ผมไม่ได้นอนแน่เลยอ่ะ
พอกลับมาแล้วก็ติดลมบน คิดถึงทุกคนมากเลย
คิดถึงเยอะมาก เพื่อน พี่น้อง คนรู้จัก ไม่มีเวลาได้คุยเลย(เศร้านิดๆ)
แต่ผมก็หวังว่าพวกเขาจะสบายดีและมีความสุข
ทุกคนรักษาสุขภาพกันด้วยนะครับ
แล้วผมจะมาใหม่ จะมาอีก ^^
ฝันดีครับ~
#1 By KnowJae (58.8.233.69) on 2011-08-06 23:10